Stef Paglia & Friends club: Loodscafé concert report: Freddie -
photo credits: Freddie |
![]() |
Het stond al lang bij velen in hun agenda genoteerd, zondag 11 oktober zou een speciale dag gaan worden in het ‘Loodscafé’ te Aarschot. Niet alleen omdat het nu al een jaar geleden is dat ze hier op zondagmiddag met een ‘singer-songwriters corner’ van start gingen maar zeker ook omdat deze verjaardag in de kijker zou worden gezet met een enorme transformatie van één van onze beste ‘string benders’ die onze blueswereld hier rijk is. Stef Paglia is the name, blues the game! Hij zou er eens werk van gaan maken en samen met twee van zijn vrienden is hij er dan nog in geslaagd ook. 'Los compadres' die hem in deze onderneming zouden gaan bijstaan zijn Nico De Cock en Edwin Risbourg en daarmee stapt hij al zeker en vast niet in het onbekende want 'zij' zijn ook 2 leden van de ‘Bluesbones’. Nico zou buiten zingen Stef Paglia zou zelf enkele nummers gaan in studeren om zo Nico eens op de achtergrond te gaan drukken, vocaal dan wel want pils tegen Tongerlo….;-).Met behoorlijk wat stress was hij afgezakt richting Aarschot, iets wat achteraf niet nodig bleek te zijn want net als vele anderen was hij na het concert geslaagd met grote onderscheiding. De grootste verrassing was wel voor mij toen ik de ‘playlist’ te zien kreeg. Als dit zonder schroom zou worden gebracht vandaag zouden we allen wel eens een Stef Paglia gaan leren waarvan niemand zou denken dat er al zoveel blues in zijn jonge lichaam steekt en dan heb ik het over de steengoede songs die op ons af zitten komen. De 2 eerste nummers worden nog door Stef Paglia solo gebracht met o.a. ‘As The Crow Flies’ maar dan wordt iedereen van zijn sokken geblazen door Ook BB King kwam terug op de proppen met ‘When I Sing The Blues’ en met ‘Worried Life Blues’ van Big Maceo Merriweather uit 1941 gingen ze zelfs diep grasduinen in de ‘legacy’ van de blues. Het was hun vergeven dat ze toch eens afdwaalden naar nummers van de ‘Bluesbones’ maar het akoestische arrangement van hun ‘Devil’s Bride’ bleef wonderwel overeind tussen al de klassiekers en met Sony Boy Williamson II zijn ‘Help Me’ waren ook de bissers opgebruikt. Stef Paglia & Friends...Cum Laude and they're sexy 'but' they know it....
|
|